Για Μένα

Η Φωτό Μου
Αριστερίζων δεξιός, με κεντρώες θέσεις, και δόγμα μου ο αντιδογματισμός. Λάτρης της Ελληνικής πολιτικής ζωής διότι το γέλιο ομορφαίνει την ζωή. Επαναστάτης των keyboard, με μια μολότοφ γεμάτη φραπέ στο χέρι. Και πάνω απ'ολα, δεν έχω προκαταλήψεις.... Μισώ τους πάντες!

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Α'ρε Χούντα που μας χρειάζεται...


Καλημέρα Ελληναράδες, και χρόνια πολλά όσοι γιορτάζετε σήμερα!!!
Τι είπατε;;; Δεν γιορτάζουμε; Είναι "μαυρη επέτειος" για την ιστορία του τόπου μας; ΧΑ!!!! Για ξανασκεφτείτε το λιγάκι!!!!

Προσφάτως γύριζα από την δουλειά μέσα στο (μονίμως πήχτρα) λεωφορείο. Μια γριά λοιπόν που δεν βρήκε θέση να κάτσει μέσα στα πρώτα 35 δευτερόλεπτα αφότου μπήκε, άρχισε το γνωστό show: Πως δεν υπάρχει πια σεβασμός, πως χαλασε ο κόσμος, στην εποχή της αυτη σηκωνόταν πάντα, κλπ κλπ. Εννοείται φυσικά πως στην κουβέντα μπήκαν και άλλοι γέροι, και φυσικά την διάνθησαν με τις απόψεις τους για την ακρίβεια, την διεθνή κρίση, τις τιμές στα μούσμουλα και τα λάχανα, το ΕΣΥ, την παιδεία, την εγκληματικότητα, τους αλλοδαπούς κλπ κλπ.
Και κάπου εκεί, ακούγεται και η γνωστή ατάκα: "Ρε ενας Παπαδόπουλος θα μας σώσει μόνο!" (By the way, πόσες χιλιάδες φορές την εχετε ακούσει αυτή την ατάκα; )

Εκεί λοιπόν άρχισε το μνημόσυνο: Και τι καλά που ήταν επί χούντας, και πόσο ασφάλεια είχαμε, και δεν κλειδώναμε καν τα σπίτια μας, και πόσο ψωμάκι έφαγε ο κόσμος, και πόσα λεφτά δώσαν στην φτωχολογιά, και τι καλά νοσοκομεία είχαμε, και τα παιδιά μαθαίναν σεβασμό στα σχολεία, και ήθος υπήρχε, και δεν τολμούσε πολιτικός να κλέψει, και τι έργα έγιναν, και μας έσωσαν από τους κουμμουνιστές και δεν γίναμε παράρτημα της Μόσχας (αντίθετα γίναμε.... προτεκτοράτο των αμερικάνων και προκόψαμε!), και αν ήταν ο Παπαδόπουλος σήμερα θα ήταν φτηνά όλα, και αν ήταν ο Παττακός σήμερα οι αλβανοί δεν θα πέρναγαν τα σύνορα, και αχ η χούντα, και ζήτω η χούντα, και μπράβο ή χούντα....
Και όλα αυτα, όχι από ένα και δύο άτομα, ε; Με πολλούς να συμφωνούν, και δεν βρέθηκε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ να τους πει "μα ρε παιδιά, ΤΙ ΛΕΤΕ;;;;;;" (ουτε εγω φυσικά, μην βγάζω την ουρίτσα μου απ'έξω)
Να τους πει, ρε παιδιά, ξεχάσατε τις εξορίες; Το ξύλο; Τις διακοπες στις κοσμοπολίτικες Μακρόνησους; Την λογοκρισία; Τα βασανιστήρια; Την ΕΣΑ, την οδό Μπουμπουλίνας και τις φυλακές Αβέρωφ; Το ότι μπορούσαν να σε μπουζουριάσουν αν ήσουν με 3 φίλους και πίνατε μπύρες; Το οτι αν σε υποπτευονταν για "αντικαθεστωτικό" σε τσουβάλιαζαν και δεν σε έσωζε ουτε ο θεός ο ίδιος; Την Κύπρο;

Πως γίνεται και μετά από μόλις 40 χρόνια το καθεστώς αυτό και οι πρωτεργάτες του εχουν "ρομαντικοποιηθεί" στην σκέψη του Έλληνα; Η απάντηση είναι απλή, αλλά δυστυχώς τρομακτική.
Ο Έλληνας είναι πλέον ΑΧΡΗΣΤΟΣ και ΑΝΙΚΑΝΟΣ να πάρει την τύχη του στα χέρια του!
Το πιάνετε τι σας λέω; Δεν αγάπησε ξαφνικά ο Έλληνας την χούντα. Βρίσκεται όμως μεταξύ σφύρας και άκμονος. Από την μια πουλημένοι πολιτικοί, τράπεζες και πολυεθνικές του ρουφάνε το μεδούλι. Από την άλλη, η βαρεμάρα του, η ατολμία του, το "δε βαριέσαι" του του απαγορευουν να αγωνιστεί ο ίδιος για όσα δικαιωματικά του ανήκουν, τον αποτρέπουν από το να πάρει αυτός την κατάσταση στα χέρια του.
Δεν μπορεί πλέον να απαιτήσει καλύτερους μισθούς, καλύτερη ασφάλεια, ισονομία, διαφάνεια. Δεν μπορεί πια να αγωνιστεί, δεν θέλει, δεν γουστάρει, βαριέται! Με δυο λόγια, είναι άχρηστος!
Και επειδή ξέρει πως είναι ΚΑΙ ανίκανος, και οι επιλογές του για κυβέρνηση θα είναι εκ των πραγματων αποτυχημένες, τι κάνει;

Περιμένει τον Μεσσία. Τον σωτήρα. Τον άνθρωπο που θα πάρει την εξουσία με το "έτσι θέλω" από τα χέρια των άχρηστων (τα δικά μας δηλαδή), και θα κάνει τις ριζικές αλλαγές που εμεις ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΜΕ να ζητήσουμε.
Με δυο λόγια, Ενας Παπαδόπουλος θα μας σώσει!
Αυτός θα φτιάξει την οικονομία.
Αυτός θα ρίξει τις τιμές.
Αυτός θα κάνει έργα.
Αυτός θα κυνηγήσει τους κλέφτες.
Αυτός θα φτιάξει σχολεία και νοσοκομεία.
Αυτός θα μάθει στα παιδιά μας "ήθος" και "σεβασμό"
Αυτός θα επαναφέρει την τάξη και την ασφάλεια.
Ενας "Παπαδόπουλος" (ή μια "χούντα" ή ένας "Βασιλιάς", βάλτε ότι θέλετε εσεις) θα τα φτιάξει όλα άμεσα, ευκολα, και πάνω απ'ολα χωρίς να χαλάσουμε εμείς την ζαχαρένια μας!

Είμαι από τους ανθρώπους που δεν γουστάρουν με την καμμία το να έχουν δερβέναγα στο κεφάλι τους. Είτε στην ζωή, είτε στην πολιτική. Και λογικό είναι πως δεν γουστάρω πως ως Ελλάδα εχουμε αυτη την στιγμή την ΕΕ και τις ΗΠΑ δερβέναγα. Αλλά ξέρετε κάτι; Τωρα που κάνω αυτές τις σκέψεις, λέω απο μέσα μου ΕΥΤΥΧΩΣ που τους εχουμε, και δεν πρόκειται να επιτρέψουν μια νέα "χούντα" (καθότι θα τους τσαλάκωνε το δικό τους προφίλ). Γιατι αλλιώς θα ήταν απλά θέμα χρόνου να ζούσαμε μια νέα "Επανάσταση" όπως εχουν γίνει τα πράγματα.
Θα ήταν θέμα χρόνου να ερθει να μας "σώσει" ενας νέος "Παπαδόπουλος", και μάλιστα αυτή την φορά θα ερχόταν μετα βαϊων και κλάδων, και θα λέγαμε και "φχαριστούμε".

Και αυτή την φορά δεν νομίζω πως θα την γλυτώναμε με απλά 7 χρονάκια στο γύψο....