
Γουστάρω!!!! Ειχα πολύ καιρό να ξαναμπώ σε λεωφορεία, και είχα ξεσυνηθήσει. Την είχα βρει με την μηχανή βλέπεις.
Λοιπόν μπήκα πάλι, και θυμήθηκα τι χαβαλέ έχει. Ειδικά ο κόσμος. Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά ΠΑΝΤΑ και σε ΟΛΑ τα λεωφορεία υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα είδη ανθρώπων που ΠΑΝΤΑ μας κάνουν την διαδρομή πιο διασκεδαστική.
Ας δούμε μερικά από αυτα:
1) Ο "Καραβοτσακισμένος": Τον βλέπεις και τον λυπάσαι. Μιζερο βλέμμα, λυπημένα μάτια, μόνιμα "χαμένος" στην σκέψη του και ελαφρα καμπουριασμένος... Τον εχει χτυπήσει η ζωή σαν χταπόδι. Συνήθως φυσάει και ξεφυσάει λες και σκέφτεται την δόση του δανείου που δεν θα εχει να πληρώσει. Είναι ο μόνος που δεν μπορει να εκτιμήσει τον χαβαλέ που προσφέρουν οι υπόλοιποι στο λεωφορείο μιας και, και το τσιρκο Medrano να μπει μέσα, είναι ο μόνος που δεν θα πάρει χαμπάρι.
2) Ο Χουζούρης: Υπνε που παίρνεις τα παιδιά! Μία που μπήκε, μία που τον πήρε ο υπνος στην καρέκλα! Και οκ, αν είναι 6 η ωρα το πρωι πάει στο διάολο. Αλλά στις 5:30 το απόγευμα ρε μάστορα;;;; Και οκ, κοιμήσου, αλλά μην ροχαλίζεις τουλάχιστον!
3) Η "Είμαι μουνάρα και γουστάρω": Μπαίνει μέσα και σου τρέχουν τα σάλια: Θεά! Συνήθως αράζει στην καρέκλα και δεν δίνει σημασία, σεισμός να γίνει. Γυρω της μαζευονται μίνιμουμ καμμια 20αριά λιγούρηδες που προσπαθούν να της τραβήξουν την προσοχή (χωρίς φυσικά καμμιά ελπίδα).
Δεν θα την ξαναδεις. Το λεωφορείο είναι η παρενθεση στην ζωή της. Από αυριο θα βρεθεί το θύμα με την BMW που θα την πάει σπίτι της.
4) Η "Πολύ θα ήθελα να ήμουν μουνάρα, να γουστάρω": Εχει όλη την καλή διάθεση να ανήκει στην άνωθεν κατηγορία, αλλά δυστυχώς εχει μια μάπα που θυμίζει τον Μάρκο Σεφερλή. Συνήθως εχει ενα "καλό" χαρακτηριστικό, που το τονίζει μεχρι εκει που δεν πάει: Αν έχει κωλάρα, θα βάλει κολάν που θα την πνίγει. Αν έχει βυζάρα, θα φοράει ντεκολτε αβυσσαλέο. Συνήθως προσπαθεί να φλερτάρει αλλά η προσπάθεια πεφτει στο κενό.
5) Τα "μικρά μου Πόνυ": Γκομενίτσες (2ας-3ης γυμνασίου, αντε 1η λυκείου), ΑΥΣΤΗΡΑ σε γκρουπ των τριών. Συνήθως οι 2 είναι εκκολαπόμενες της 3ης κατηγορίας και η τρίτη μπάζο. Ανταλλάσουν φιλοφρονήσεις η μια για τα μαλλιά της άλλης και μιλάνε στο κινητό με όρους όπως "γλυκιά μου", "μωρο μου" "αγαπούλα μου" κλπ κλπ. Από την στιγμή που θα μπουν μέχρι που θα φύγουν χαχανίζουν, αγγαλιάζονται, φιλιούνται και κάνουν γλύκες μεταξύ τους, και ορκίζονται πως θα είναι φίλες αιώνια. Η κάθε μια θεωρεί την άλλη κουκλιτσα, θεά, κολλητή, κλπ.
Η πλάκα είναι πως με το που θα μπουν στην 2α λυκείου, αν κάτσει στην μια κανενας καλός γκομενος, οι άλλες δυο θα πέσουν να τον φάνε, και θα αρχισουν τα μαδομούνια.
Λοιπόν μπήκα πάλι, και θυμήθηκα τι χαβαλέ έχει. Ειδικά ο κόσμος. Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά ΠΑΝΤΑ και σε ΟΛΑ τα λεωφορεία υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα είδη ανθρώπων που ΠΑΝΤΑ μας κάνουν την διαδρομή πιο διασκεδαστική.
Ας δούμε μερικά από αυτα:
1) Ο "Καραβοτσακισμένος": Τον βλέπεις και τον λυπάσαι. Μιζερο βλέμμα, λυπημένα μάτια, μόνιμα "χαμένος" στην σκέψη του και ελαφρα καμπουριασμένος... Τον εχει χτυπήσει η ζωή σαν χταπόδι. Συνήθως φυσάει και ξεφυσάει λες και σκέφτεται την δόση του δανείου που δεν θα εχει να πληρώσει. Είναι ο μόνος που δεν μπορει να εκτιμήσει τον χαβαλέ που προσφέρουν οι υπόλοιποι στο λεωφορείο μιας και, και το τσιρκο Medrano να μπει μέσα, είναι ο μόνος που δεν θα πάρει χαμπάρι.
2) Ο Χουζούρης: Υπνε που παίρνεις τα παιδιά! Μία που μπήκε, μία που τον πήρε ο υπνος στην καρέκλα! Και οκ, αν είναι 6 η ωρα το πρωι πάει στο διάολο. Αλλά στις 5:30 το απόγευμα ρε μάστορα;;;; Και οκ, κοιμήσου, αλλά μην ροχαλίζεις τουλάχιστον!
3) Η "Είμαι μουνάρα και γουστάρω": Μπαίνει μέσα και σου τρέχουν τα σάλια: Θεά! Συνήθως αράζει στην καρέκλα και δεν δίνει σημασία, σεισμός να γίνει. Γυρω της μαζευονται μίνιμουμ καμμια 20αριά λιγούρηδες που προσπαθούν να της τραβήξουν την προσοχή (χωρίς φυσικά καμμιά ελπίδα).
Δεν θα την ξαναδεις. Το λεωφορείο είναι η παρενθεση στην ζωή της. Από αυριο θα βρεθεί το θύμα με την BMW που θα την πάει σπίτι της.
4) Η "Πολύ θα ήθελα να ήμουν μουνάρα, να γουστάρω": Εχει όλη την καλή διάθεση να ανήκει στην άνωθεν κατηγορία, αλλά δυστυχώς εχει μια μάπα που θυμίζει τον Μάρκο Σεφερλή. Συνήθως εχει ενα "καλό" χαρακτηριστικό, που το τονίζει μεχρι εκει που δεν πάει: Αν έχει κωλάρα, θα βάλει κολάν που θα την πνίγει. Αν έχει βυζάρα, θα φοράει ντεκολτε αβυσσαλέο. Συνήθως προσπαθεί να φλερτάρει αλλά η προσπάθεια πεφτει στο κενό.
5) Τα "μικρά μου Πόνυ": Γκομενίτσες (2ας-3ης γυμνασίου, αντε 1η λυκείου), ΑΥΣΤΗΡΑ σε γκρουπ των τριών. Συνήθως οι 2 είναι εκκολαπόμενες της 3ης κατηγορίας και η τρίτη μπάζο. Ανταλλάσουν φιλοφρονήσεις η μια για τα μαλλιά της άλλης και μιλάνε στο κινητό με όρους όπως "γλυκιά μου", "μωρο μου" "αγαπούλα μου" κλπ κλπ. Από την στιγμή που θα μπουν μέχρι που θα φύγουν χαχανίζουν, αγγαλιάζονται, φιλιούνται και κάνουν γλύκες μεταξύ τους, και ορκίζονται πως θα είναι φίλες αιώνια. Η κάθε μια θεωρεί την άλλη κουκλιτσα, θεά, κολλητή, κλπ.
Η πλάκα είναι πως με το που θα μπουν στην 2α λυκείου, αν κάτσει στην μια κανενας καλός γκομενος, οι άλλες δυο θα πέσουν να τον φάνε, και θα αρχισουν τα μαδομούνια.
6) Οι "μαγκες": Παρέα 3-4 τσογλαναράδων που, από την ώρα που θα μπουν μέχρι που θα κατέβουν, δεν βάζουν γλώσσα μέσα. Από τις 10 κουβέντες που θα πουν, οι 7 θα είναι "μαλάκα", οι 2 θα είναι (αποτυχημένη προσπάθεια για) καμάκι στις κατηγορίες 3-4-5, και η μια θα είναι "μαγκιά" η "εξυπνιά" σε κάποιον (φυσικά από μακρυά, καθότι αν παιχτεί πραγματικός τσαμπουκάς γίνονται ξαφνικά αγγελούδια)
7) Η κωλόγρια / Ο κωλόγερος: Ο κόσμος και η κοινωνία τους χρωστάει χάρη, επειδή το 1821 που ήταν νέοι πολέμησαν στο πλευρό του Καραϊσκάκη. Θα μπουν μέσα με τουπε, θααπαιτήσουν να κάτσουν άμεσα, και αν δεν εχουν καθήσει μέσα σε 35 δευτερόλεπτα θα αρχίσουν την γκρίνια πως "δεν υπάρχει πια σεβασμός, και χάλασε η κοινωνία, και εγώ στην εποχή μου....". 9,5 φορές στις 10 κουβαλάνε μαζί τους ενα σκασμό τσάντες, τσαντάκια, σακούλες, χαρτοσακούλες κλπ με ψώνια/ρούχα/σκουπίδια, για τις οποίες επίσης απαιτούν θέση.
Άν κάτσεις δίπλα τους. συχνά σου σπάνε τα αρχίδια με ιστορίες από τα νιάτα τους που σε κάνουν να θες να κόψεις τις φλέβες σου.
8) Ο "Muppet Show" γέρος: Ίσως ο πιο χαβαλές του λεωφορείου! Συνήθως κάθεται κάπου στην μέση για να παρακολουθεί τα πάντα (όπως οι 2 γέροι στο Muppet Show) και έχει γνώμη και άποψη για όλα. Κάνει (εμπνευσμένο!) καμάκι στις γκόμενες, κάνει (πραγματικό) χαβαλέ με τους "μάγκες", ψιλοκράζει την κωλόγρια/κωλόγερο, και συνήθως πετάει και θεική ατάκα που θα κάνει όλο το λεωφορείο να λιώσει στο γέλιο!
9) Ο "μυρωδάτος": Ο τύπος που έχει τσακωθεί με το νερό και το σαπούνι. Είναι ο μόνος που δίπλα του υπάρχει πάντα θέση, αλλά κανείς δεν κάθεται ποτέ (εκτός από τους κωλόγερους/κωλόγριες, που συχνά ανήκουν και σε αυτη την κατηγορία)
10) Ο "που είμαι;": Εμφανίζεται δυστυχώς όλο και πιο συχνά. Είναι ή τύφλα στο μεθύσι ή λιώμα από την πρέζα, και αλλου πατάει κι'αλλού βρίσκεται. Κάνει πολλες μαλακίες και λέει και αυτός θεικές ατάκες, αλλά είναι τόσο θλιβερό θέαμα που δεν σου κάνει καρδιά να γελάσεις
11) Ο "Πολιτικός": Θέλει απλά την αφορμή: Ειναι πολύ γεμάτο το λεωφορείο; Αργησε να έρθει; Εχει κίνηση στον δρόμο; Κανει κάποιος φασαρία; Δεν βρίσκει να καθήσει η γριά; Εχει μεσα αλβανούς/πακιστανούς/κούρδους; Ο Πολιτικός εχει την λύση!!! Θα αγορευσει για όσο αντέχουν τα πνευμόνια του, θα αναλύσει την κατάσταση, θα προτείνει λύσεις (αν φυσικά τον κανουμε πρωθυπουργό, εστω και για μια μέρα, του φτάνει), και θα συγκρίνει την τωρινή κατάσταση με κάθε πολιτική από τον 1ο παγκόσμιο και μετα!
12) Ο "Διαννοουμενος": Αγκαλίτσα με ένα βιβλίο (σοβαρού περιεχομένου φυσικά), δεν δίνει σημασία στον κόσμο γύρω του. Σηκώνει κεφάλι μόνο για 2 λόγους:
Α) για να πάρει μέρος σε κουβέντα που ξεκινάει ο "πολιτικός"
Β) για να χαλβαδιάσει κάποια από τις γκόμενες που θα μπουν μέσα. Συνήθως δε εχει την φαντασίωση πως η αιθέρια οπτασία που μόλις μπήκε θα κάτσει δίπλα του, θα εντυπωσιαστεί με το κοινωνικό σύγγραμα που διαβάζει, θα πιάσουν κουβέντα η οποία θα καταλήξει σε μια βραδυά αχαλίνωτου σεξ.....
ΚΑΛΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου