Να'τα μαααααααααας.... Μπήκε και η Πορτογαλία λέει στον χορό της πτώχευσης. Και μετά ακολουθεί με μαθηματική ακρίβεια η Ισπανία, η Ιταλία και οι λοιποί φουκαράδες που δεν είχαν την τύχη να γεννηθούν από Γερμανό μπαμπά ή από Βρετανή μητέρα.
Μην μου πείτε πως δεν το περιμένατε! Από 153 χιλιόμετρα μακρυά βρώμαγε η δουλειά!
Μάγκες, κακά τα ψέμματα. Ένας "ισχυρός" και ανεξάρτητος (όσο το δυνατόν γίνεται βέβαια) Νότος, όσο να'ναι χαλάει κάπως την μαγιονέζα των Ευρωπαίων που ονειρεύονται μια Ευρώπη "ίσων", αλλά κάποιοι να είναι ποιο "ίσοι" από τους υπόλοιπους.
Οι πιέσεις που γίνονται αυτή την εποχή στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου υπό την κάλυψητης κρίσης (διότι η "κρίση" είναι η δικαιολογία, και όχι η αιτία), σπρώχνουν αυτές τις χώρες στην χρεωκοπία. Και ποιος θα είναι άραγε ο κερδισμένος;
Μα φυσικά, αυτός που έχει ανάγκη από φτηνά εργατικά χέρια για τα υποκαταστήματα των βιομηχανιών του, αυτός που θα αγοράσει "φιλέτο" real estate σε εξευτελιστικές τιμές, αυτός που θα μπορεί (με το πρόσχημα του "κάτσε σούζα ή δεν σε δανείζω") να κρατάει υπό την σκέπη του τους ευρωψήφους των νότιων ευρωβουλευτών, αυξάνοντας έτσι την σφαίρα επιρροής του.
Ποιόν άλλο βολεύει αυτή η κατάσταση; Μα φυσικά τις Ηνωμένες Πολιτείες! Γιατί άλλο πράγμα είναι να υπάρχει μια πραγματικά ενωμένη Ευρώπη, όπου όλα τα κράτη-μέλη θα συνασπίζονται ενάντια στον κοινό "εχθρό" (κρίση), και αλλιώς μια Ευρώπη διαιρεμένη, καχυποψίας, "καλών" και "κακών" παιδιών
Σε απλά λόγια, ο Αμερικάνος τον Γερμανό "τον έχει"....
Τον Άγγλο "τον έχει"....
Τον Έλληνα "τον έχει"....
ΟΛΟΥΣ αυτούς μαζί ΔΕΝ τους έχει!!!
Σε φιλολογικό και φιλοσοφικό επίπεδο, όλα αυτά είναι καλά. Το θέμα είναι "και τώρα τι κάνουμε;"
Μια λύση θα ήταν ενας συνασπισμός των Νοτίων χωρών. Μια ισχυρή ένωση Ελλάδας-Ισπανίας-Ιταλίας, καθώς και άλλων Βαλκανικών χωρών (και, γιατί όχι, και Τουρκίας). Μια μίνι "Ευρωζώνη" δηλαδή που θα αποτελείται από κράτη τα οποία έχουν σαφώς πιο κοινή κουλτούρα μεταξύ τους απ'οτι με τον Γάλλο ή τον Βέλγο πχ, με αγορά που θα μπορεί να αλληλοϋποστηριχθεί, με δική της βιομηχανία, αγροτική παραγωγή, άμυνα, με στρατηγική σημασίας θέση και τον έλεγχο της Μεσογείου, κλπ κλπ.
Θα μου πεις βέβαια "καλά ρε, εδώ δεν μπορούμε να ανασάνουμε χωρίς να πάρουμε άδεια από τις Βρυξέλλες και την Ουάσινγκτον, και εσύ ονειρεύεσαι συνασπισμούς;". Και δίκιο θα'χεις!
Θα μου πεις επίσης "Εδω δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε τα δικά μας λαμόγια-πολιτικούς να ξεχωρίσουν δυο γαϊδουριών άχυρα, και θα εμπιστευτείς το μέλλον σου στους una fatsa-una ratsa ΙταλοΙσπανοΠορτογαλλοβλαμμένους;" Και πάλι δίκιο θα έχεις!
Θα μου πεις "καλά ρε, εδω πεινάμε μόνοι μας και θες και άλλους μέσα για να πεινάμε πρίμο σεκόντο;" Χίλια δίκια!!!!!!
Μήπως όμως ήρθε ή ώρα; Αρκετά δεν αφήσαμε τις μοίρες μας και τις τύχες μας στα χέρια άλλων;
Μήπως δεν έχουμε μάθει από την Ιστορία πως ΟΥΔΕΠΟΤΕ ο χορτάτος δεν έβαλε τις ανάγκες των πεινασμένων πάνω από την τσέπη του;
Μήπως οι μοναδικές φορές που τα πράγματα αλλάξαν ήταν όταν οι φτωχοί συνασπίστηκαν και έβαλαν μπροστά να αλλάξουν μόνοι τους την τύχη τους;
Απλά μια σκέψη.....
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου